583 004 880 (dni robocze 9-17)

Blog

06/01/2016
autor: John Doe
blog gastronomiczny

Zapraszamy do czytania poniższych artykułów, dotyczących prowadzenia gastronomii w szerokim zakresie. Wpisy powstały na podstawie naszych wieloletnich doświadczeń w sprzedaży urządzeń gastronomicznych i rozwiązywaniu różnych problemów, z którymi zwracali się do nas klienci naszej firmy.

W przypadku pytań lub wątpliwości prosimy o kontakt z nami. Z chęcią doradzimy.

Co to jest? GN - część I

19/09/2017
autor: John Doe
Pojemniki GN - co to jest?

ROZMIARY POJEMNIKÓW GN

Norma gastronomiczna, czyli Gastro Norm (w skrócie GN) określa standardowe wymiary pojemników, używanych w gastronomii, wg normy EN 631, Europejskiego Komitetu Standaryzacji. Zgodnie z tą normą są określone zewnętrzne wymiary pojemników, stosowanych w profesjonalnych kuchniach.

Podstawowym rozmiarem jest pojemnik GN 1/1 o zewnętrznych wymiarach 530 x 325 mm (długość x szerokość). Pojemniki wszystkich innych rozmiarów są podawane w odniesieniu do rozmiaru podstawowego GN 1/1. Np: GN 2/1 oznacza dwukrotnie większy pojemnik, GN 1/2 dwukrotnie mniejszy, GN 1/3 trzykrotnie mniejszy itd.

Dzięki ustanowieniu standardów można używać tych samych pojemników GN do różnych celów: do pieczenia i gotowania w piecach konwekcyjnych, do przechowywania potraw i surowców w szafach chłodniczych i mroźniczych, do podtrzymywania temperatury posiłków w bemarach, do ekspozycji potraw w witrynach lub nadstawach chłodniczych, do transportu (w pojemnikach termoizolacyjnych) itp.

Można je łatwo przechowywać wkładając jeden w drugi, co powoduje, że nie zajmują wiele miejsca. Każdy rozmiar GN posiada odpowiednią pokrywkę. Standard uwzględnia również wysokości pojemników, wyrażane w milimetrach. Oznaczenie pojemnika "GN 1/1 - 200" mówi nam, że pojemnik jest zgodny z normą gastronomiczną (GN), posiada wymiary 530 x 325 mm oraz wysokość 200 mm. Określenie trzeciego wymiaru (wysokości) wiąże się z podaniem pojemności.

Norma gastronomiczna dotyczy tylko wymiarów zewnętrznych pojemników. Pojemniki od różnych producentów mogą się więc różnić zaokrągleniami narożników i ścianek bocznych. Wskutek tego może się więc zdarzyć, że nie będą do nich pasować wszystkie pokrywki oraz nie będzie można ich przechowywać wkładanych jeden w drugi. Warto więc mieć na uwadze, żeby stosować pojemniki z tej samej marki i z jednej linii.

Artykuł opracowany na podstawie ogólnodostępnych źródeł oraz posiadanej wiedzy.

© sklepgastronomiczny.pl 2017

Co to jest? Szafa przelotowa

11/08/2017
autor: John Doe
Szafa przelotowa

SZAFA PRZELOTOWA ZE STALI NIERDZEWNEJ

W dużej części lokali gastronomicznych, kuchnię właściwą oddziela od zmywalni szafa przelotowa na czyste naczynia, wykonana ze stali nierdzewnej. Naczynia umyte i wyparzone w zmywarce wkłada do szafy osoba pracująca w zmywalni. Naczynia potrzebne do wydawania posiłków odbierają z drugiej strony szafy osoby pracujące w kuchni.

Standardowe wymiary szaf przelotowych mieszczą się w zakresie: od 80 do 120 cm (szerokość) i od 50 do 70 cm (głębokość). Do wyboru mamy przeważnie 2 wysokości: 180 lub 200 cm, mierzone razem z nogami. W środku szaf umieszczone są 2 półki przestawne i jedna, środkowa, zamontowana na stałe.

Ze względu na sposób otwierania drzwi, szafy przelotowe dzielimy na szafy z drzwiami skrzydłowymi i z drzwiami suwanymi. W lokalach z małymi i wąskimi zmywalniami najbardziej funkcjonalne są szafy z drzwiami suwanymi. Tak otwierane szafy nie przeszkadzają ani obsłudze zmywalni, ani personelowi w kuchni. Nie jest to jednak rozwiązanie idealne.

Szerokość otworu w szafie z drzwiami suwanymi, z oczywistych przyczyn konstrukcyjnych, jest ograniczona. Przykładowo: szafa o wymiarach 80 x 60 cm, między ścianą boczną a rozsuniętymi do końca drzwiami, ma prześwit ok. 28 cm. Wkładanie większych talerzy (o średnicy większej, niż 28 cm) będzie bardzo utrudnione zwłaszcza, że układa się je i przenosi w stosach.

Szafy z drzwiami skrzydłowymi wymagają nieco więcej miejsca ( trzeba uwzględnić odstęp od stojących naprzeciwko urządzeń lub mebli), ale dzięki drzwiom otwieranym na oścież, oferują nieskrępowany dostęp do wnętrza.

Niekiedy, dla większej wygody, a także w celu wyraźnego oddzielenia np. talerzy od szklanek, stosuje się szafy przelotowe dzielone, zarówno w wersji z drzwiami suwanymi, jak i skrzydłowymi. W razie potrzeby możliwy jest też wariant z drzwiami suwanymi z jednej strony oraz drzwiami skrzydłowymi z drugiej.

Warto wiedzieć, że są również dostępne grzewcze szafy przelotowe. Umożliwiają one podgrzewanie talerzy i naczyń znajdujących się w ich wnętrzu i serwowanie posiłków na gorącej zastawie. 

Artykuł opracowany na podstawie ogólnodostępnych źródeł oraz posiadanej wiedzy.

© sklepgastronomiczny.pl 2017

Baseny w gastronomii

31/07/2017
autor: John Doe
Basen w gastronomii

BASENY ZE STALI NIERDZEWNEJ

W odróżnieniu od innych basenów, basen gastronomiczny nie służy do kąpieli. Jest wykorzystywany do mycia garnków i innych akcesoriów w kuchni. Baseny różnią się od klasycznych stołów ze zlewem – wielkością komory.

Komora w zlewie najczęściej ma wymiary 40 x 40 x 25 cm. Komora w basenie jest o wiele większa. Przykładowo: basen o gabarytach zewnętrzych 80 x 60 cm będzie miał komorę ok. 67 x 67 cm.

Ze względu na wielkość garnków stosuje się dwie standardowe głębokości komór: 30 lub 40 cm. W basenie montuje się zazwyczaj baterię prysznicową, która podając wodę pod dużym ciśnieniem, ułatwia zmycie nawet 100-litrowych garnków.

Zazwyczaj używa się basenów 1-komorowych. W kuchniach większych lokali można spotkać też baseny 2-komorowe, umożliwiające jednoczesne mycie kilku garnków.

Basen ustawia się w kuchni obok regału ociekowego – schną tam umyte garnki, rondle i patelnie.

Jeżeli chcemy zaistalować baterię z kranem lub prysznicową bezpośrednio na basenie, należy pamiętać o wykonaniu otworu pod baterię, przed zamówieniem mebla. Wiercenie otworów w gotowych meblach ze stali nierdzewnej jest trudne i skomplikowane, wymaga posiadania specjalistycznych narzędzi.

Artykuł opracowany na podstawie ogólnodostępnych źródeł oraz posiadanej wiedzy.

© sklepgastronomiczny.pl 2017

Co to jest? HACCP - część I

07/07/2017
autor: John Doe
Co to jest HACCP?

HACCP DEFINICJA

Skrót HACCP (z ang. Hazard Analysis and Critical Control Points) oznacza zbiór procedur, nazywanych "Systemem Analizy Zagrożeń I Krytycznych Punktów Kontroli". Jak każda metoda prewencyjna, tak i HACCP polega przede wszystkim na zapobieganiu zagrożeniom. Wyszukuje więc, ocenia i kontroluje zagrożenia istotne dla bezpieczeństwa i jakości zdrowotnej żywności, podczas wszystkich etapów jej produkcji oraz wprowadzania do obrotu.

Celem HACCAP-u jest także określenie metod usuwania lub ograniczania zagrożeń oraz wypracowanie działań korygujących. W rezultacie HACCP zapewnia niezawodność procesu produkcji, pakowania, magazynowania i dystrybucji żywności.

Przedsiębiorca zobowiązany do stosowania HACCP uzyskuje wiedzę na temat czynników chorobotwórczych oraz sytuacji, które skutkują ich obecnością w końcowym produkcie. W trakcie kontroli Sanepid-u, odpowiednio stosowany HACCP, dostarczy dowodów na to, że środki kontroli wdrożone przez przedsiębiorcę są prawidłowe i skuteczne.

Artykuł opracowany na podstawie ogólnodostępnych źródeł oraz posiadanej wiedzy.

© sklepgastronomiczny.pl 2017

Co to jest? HACCP - część II

21/06/2017
autor: John Doe

HACCP ZAGROŻENIA

Podczas produkcji żywności wciąż mamy do czynienia z różnymi zagrożeniami. Z punktu widzenia przedsiębiorcy zagrożeniem jest każdy czynnik w żywności, który może wywołać niekorzystny wpływ na zdrowie konsumenta.

Prawidłowo wdrożony HACCP powinien momentalnie wychwycić te zagrożenia i je wyeliminować. Nie wszyscy jednak, (biorąc pod uwagę stan wielu kuchni i ich zapleczy) wiedzą o jakie konkretnie zagrożenia chodzi.

 

Do zagrożeń biologicznych zaliczamy obecność:

  • bakterii (ich wzrost oraz zdolność przetrwania),
  • wirusów, pasożytów i pleśni (występujących np. w zmywalni).

Wśród czynników będących źródłem zagrożeń chemicznych są:

  • mikotoksyny (np. w przyprawach),
  • solanina (ziemniaki),
  • pozostałości środków myjących i dezynfekujących,
  • metale ciężkie (ołów, kadm, rtęć, cynk, arsen) z opakowań i naczyń,
  • smary z urządzeń i maszyn kuchennych,
  • pozostałości pestycydów (na warzywach, owocach, grzybach),
  • nadmierne ilości lub niedozwolona obecność barwników i substancji konserwujących.

Istnieje także wiele czynników powodujących zagrożenia fizyczne, jak:

  • szkło, plastik (surowce, opakowania, urządzenia),
  • rzeczy pracowników (niedopałki papierosów, włosy),
  • piasek ( w surowcach, w kawałkach tynku),
  • kości, ości i twarde części owoców pochodzące z niewłaściwych procesów technologicznych.

Artykuł powstał na podstawie ogólnodostępnych źródeł oraz posiadanej wiedzy.

© sklepgastronomiczny.pl 2017

Stal nierdzewna w gastronomii

13/05/2017
autor: John Doe
AISI 304

MEBLE ZE STALI NIERDZEWNEJ

Meble, wykonane ze stali nierdzewnej, są nie tylko estetyczne i pozwalają utrzymać wysoki poziom higieny. Charakteryzują się także innymi zaletami:

- odpornością na korozję,
- wysoką odpornością na ścieranie,
- ładnym połyskiem,
- odpornością na działanie wysokich temperatur,
- odpornością na działanie kwasów i zasad występujących w żywności.

Dzięki powyższym cechom, używanie mebli ze stali nierdzewnej, jest zgodne z systemem HACCP.

Co to jest stal nierdzewna, powszechnie nazywana „nierdzewką”? Stal to stop żelaza z węglem i innymi pierwiastkami.

Stal nierdzewna zaś to taki stop, który oprócz żelaza zawiera pierwiastek chrom w ilościach nie mniejszych, niż 10,5% oraz pierwiastek węgiel w ilościach nie większych, niż 1,2%.

Chrom, razem z towarzyszącymi mu pierwiastkami (nikiel, molibden, tytan, niob), dzięki styczności z tlenem zawartym w powietrzu, tworzą na powierzchni stali tzw. warstwę pasywną.  W razie uszkodzeń warstwa pasywna przejawia tendencję do samoczynnego odbudowywania się. Skłonność ta decyduje o odporności na korozję.

Stale nierdzewne dzielą się na kilka grup. Dwie z nich: stale austenityczne i stale ferrytyczne mają największe zastosowanie w gastronomii. Najpopularniejszą stalą austenityczną jest stal, którą w zależności od normy oznacza się następująco:

- wg. normy europejskiej - 1.4301 (18% chromu, 10% niklu), czyli 18/10,
- wg. normy amerykańskiej - AISI 304.

Najważniejszymi składnikami stali austenitycznych, oprócz żelaza, są chrom i nikiel, a także dla podwyższenia odporności korozyjnej – molibden.

Jeden z głównych producentów „nierdzewki” w Polsce – firma Plastmet, wykonuje z tej stali meble w wersji DC i PS.

Wysoka cena niklu, kluczowego składnika stopowego stali austenitycznych, spowodowała wzrost znaczenia stali ferrytycznych (nie zawierają niklu – są tańsze), jako pełnowartościowego zamiennika. W stalach tych dominuje chrom, a jako domieszek podnoszących odporność korozyjną i spawalność stosuje się molibden, tytan oraz niob.

Firma Plastmet wykonuje ze stali ferrytycznej meble w wersji EKO. Używana stal oznaczana jest:

- według normy europejskiej 1.4509,
- według normy amerykańskiej AISI 441.

Z kolei warszawska firma Stalgast, produkuje meble ze stali ferrytycznej AISI 445, o zawartości chromu do 21%.

Istotną cechą stali ferrytycznych (ferryt to roztwór stały węgla w żelazie), w odróżnieniu od austenitycznych, jest ich magnetyczność – stale te przyciągają magnes. Jednak wbrew obiegowym sądom, właściwości magnetyczne stali nie obniżają jej odporności na korozję. Wiele osób mających do czynienia tylko ze stalą austenityczną, np. z osławioną „kwasówką” (AISI 316), jest w błędzie sądząc, że każda stal nierdzewna powinna być niemagnetyczna. Odporność na korozję zależy od zawartości chromu w stali, a nie od właściwości jej fizycznej struktury – magnetyczności.

Artykuł opracowany na podstawie ogólnodostępnych źródeł oraz posiadanej wiedzy.

© sklepgastronomiczny.pl 2017

Co to jest? HACCP - część III

22/04/2017
autor: John Doe

HACCP OBRONA PRZED ZAGROŻENIAMI

Obrona przed zagrożeniami, jak na wojnie, sprowadza się do działań ofensywnych.

W trakcie procesu chłodzenia lub mrożenia żywności ograniczamy rozwój drobnoustrojów. Świetnym pomocnikiem w tej walce jest urządzenie o nazwie schładzarka szokowa, które potrafi w krótkim czasie schłodzić przyrządzony produkt z +70° do +3°C lub zmrozić do nawet -18°C. Półprodukty przechowuje się , oczywiście, w urządzeniach mniej ekstremalnych – chłodziarkach i zamrażarkach.

Myjąc żywność eliminujemy drobnoustroje lub ograniczamy ich występowanie do poziomu zanieczyszczeń mikrobiologicznych.

Podobnie, podczas obróbki cieplnej, pozbywamy się niebezpiecznych mikrobów lub przynajmniej ograniczamy ich liczebność.

Groźna dla procesu produkcyjnego może być obecność osób zakażonych wirusami, np. wirusowym zapaleniem wątroby. Osoby takie należy bezzwłocznie odsunąć od kontaktu z żywnością.

Nie wolno lekceważyć także zagrożeń chemicznych. Kupowane surowce mogą zawierać substancje obce. Jeśli chcemy skutecznie zapewnić bezpieczeństwo i jakość zdrowotną żywności, produkcję musimy opierać o surowce ze sprawdzonych źródeł, posiadające odpowiednie certyfikaty. 

W przypadku preparatów chemicznych, używanych najczęściej w zmywalni, obowiązuje właściwe przechowywanie i użytkowanie, a także opracowanie i wdrożenie instrukcji oraz, co bardzo ważne – szkolenie personelu.

Ostatnia linia obrony skupić się musi na zagrożeniach czysto fizycznych. Surowce dostarczane do kuchni powinny być wolne od zanieczyszczeń, o czym najlepiej zaświadczą odpowiednie certyfikaty.

Zakład produkcyjny, jakim jest kuchnia musi być tak urządzony, żeby do żywności nie przedostawały się żadne zanieczyszczenia z konstrukcji budynku, z zaplecza socjalnego, powierzchni roboczych, urządzeń gastronomicznych oraz te, które powstają przez samą obecność zatrudnionego personelu.

Konserwacja mebli ze stali nierdzewnej

18/01/2017
autor: John Doe

JAK OBCHODZIĆ SIĘ Z MEBLAMI ZE STALI NIERDZEWNEJ?

Każdy użytkownik powinien wiedzieć, że meble ze stali nierdzewnej należy czyścić i konserwować. Regularne mycie usuwa brud i osady. Do czynności tej najlepiej nadają się: miękka ściereczka, gąbka zwilżona wodą ze środkiem do zmywania lub wilgotna tkanina z mikrofazy. Nie wolno używać środków szorstkich i tnących, które mogą spowodować pojawienie się nieodwracalnych zarysowań. Wśród niebezpiecznych dla mebli przedmiotów, wymienić trzeba:

-  szczotki druciane ze stali węglowej

-  wełnę czyszczącą

-  stalowe poduszki do szorowania.

Na powierzchniach mebli ze stali nierdzewnej widać wyraźnie tzw. szlify produkcyjne. Powierzchnie te należy myć i wycierać wzdłuż szlifów, nigdy w poprzek.

Poniższa tabelka pokazuje najczęściej występujące rodzaje zanieczyszczeń i sposoby radzenia sobie z nimi:

Rodzaje zanieczyszczeń

Środki do czyszczenia

Odciski palców

Woda z mydłem lub detergentem

Środki do czyszczenia szkła nie zawierające chlorków.

Osad wapienny

Roztwór 1 octu 3 wody.

Oleje i smary

Środki oparte na alkoholu (wyłącznie ze spirytusem metylowym, alkoholem izopropylowym).

Rozpuszczalniki, np. aceton

Środki do czyszczenia elementów chromowanych.

Farby

Środki do usuwania powłok malarskich, oparte na związkach alkaicznych lub rozpuszczalnikach.

Cement i zaprawa

Roztwór zawierający niewielką ilość kwasu fosforowego, a następnie woda.

Cząstki żelaza pochodzące z narzędzi lub kontaktu ze stalą konstrukcyjną

Na wczesnym etapie – mechanicznie. W przypadku pojawienia się wżerów – pasty trawiące i pasywacyjne.

 

Jak widać, do typowych zabrudzeń należą: odciski palców i osady wapienne, tzw. efekt twardej wody. Za mniej typowe uważa się: farby, smary i oleje, czy np. cząstki żelaza (opiłki) pochodzące z narzędzi. Podczas mycia mebli ze stali nierdzewnej nie wolno stosować:

-  produktów do usuwania zapraw

-  rozcieńczonego kwasu solnego

-  wybielaczy

-  środków do czyszczenia srebra.

Po wyczyszczeniu i umyciu mebli następnym krokiem jest ich nabłyszczenie i wypolerowanie. W ofercie wielu firm znajdują się preparaty, przy pomocy których w efektowny sposób nabłyszczymy i wypolerujemy meble. Już za ok. 20,00 zł. można zaopatrzyć się w półlitrowe opakowanie ze sprayem. Na powierzchnię mebla nanosimy niewielką (dosłownie kilka kropli) ilość preparatu i miekką ściereczką rozprowadzamy go wzdłuż szlifów. Znakomicie sprawdza się np. profesjonalny preparat do nabłyszczania i polerowania stali firmy Hendi lub jego odpowiednik – Remix Stal z firmy Reinex.

Jeśli zależy nam na długotrwałym efekcie, oprócz wymienionych wcześniej preparatów, warto zainwestować w dwa, bardzo skuteczne produkty. Produkty te rekomendowane są przez czołowego wytwórcę mebli ze stali nierdzewnej – firmę Plastmet.  Jednym z nich jest spray do czyszczenia i konserwacji stali nierdzewnej firmy Berner. Sprzedawany jest w puszkach o poj. 400 ml. Środek ten usuwa, bez pozostawiania smug, pył, brud i odciski palców. Na powierzchni mebla pozostawia ochronną warstwę, która ułatwia spływanie wody. Kosztuje ok. 30-40 zł.

Drugi z nich – Pelox OS 540/541 firmy Telox to doskonały preparat konserwujący, sprzedawany w sprayu o poj.400 ml. Pelox służy do długotrwałej ochrony przed korozją. Po naniesieniu środka powierzchnia mebla pokrywa się przeźroczystą warstwą chroniącą. Warstwa ta osłania mebel przed działaniem kwaśnych oparów, deszczu i innych wpływów środowiska (np. podczas transportu mebli drogą morską). Pelox kosztuje powyżej 100 zł, ale jest tego wart.

Artykuł opracowany na podstawie ogólnodostępnych źródeł oraz posiadanej wiedzy.

© sklepgastronomiczny.pl 2017

Klasy klimatyczne urządzeń chłodniczych

05/09/2016
autor: John Doe

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji Europejskiej nr 2015/1094 oraz 2015/1095, od 01 lipca 2016 roku wyróżnia się 3 klasy klimatyczne, odnoszące się do szaf chłodniczych lub mroźniczych:

  • Klasa klimatyczna 3

    - temperatura otoczenia do +25°C;
    - wilgotność względna 60%.
  • Klasa klimatyczna 4

    - temperatura otoczenia od do +30°C;
    - wilgotność względna 55%.
  • Klasa klimatyczna 5

    - temperatura otoczenia do +40°C;
    - wilgotność względna 40%.

Klasa klimatyczna wskazuje maksymalną temperaturę otoczenia, w miejscu instalacji urządzenia. Nie przekroczenie dopuszczalnej temperatury otoczenia powoduje, że wewnętrzna temperatura panująca w urządzeniu zostaje zachowana i gwarantuje bezpieczne przechowywanie produktów.

Należy pamiętać, że zbyt wysoka temperatura otoczenia, w której pracuje szafa chłodnicza lub zamrażarka, może wpłynąć na wzrost zużycia energii oraz wpłynąć na bezpieczeństwo przechowywania produktów w urządzeniach.

Klasy klimatyczne, podział obowiązujący do 30 czerwca 2016 roku:

  • N (umiarkowana): sprzęt jest przystosowany do pracy w temperaturze +16 °C - +32 °C
  • SN (rozszerzona umiarkowana): +10 °C - +32 °C
  • T (tropikalna): +18 °C - +43 °C
  • ST (subtropikalna): +18 °C - +38 °C

Artykuł opracowany na podstawie ogólnodostępnych źródeł oraz posiadanej wiedzy.

© sklepgastronomiczny.pl 2016

Co to jest? Bemar

07/02/2016
autor: John Doe
bemar

BEMARY W GASTRONOMII

Bemar (franc. bain-marie) jest to urządzenie grzewcze, używane w gastronomii, kuchniach, stołówkach, barach szybkiej obsługi, służące do utrzymywania właściwej temperatury (od 30 do 95 °C), wcześniej przygotowanych potraw. Potrawy są wkładane do pojemników, zanurzonych częściowo w wannach z podgrzewaną wodą.

Bemary dzielimy na: stołowe, wolnostojące, jezdne oraz wózki bemarowe. Nośnikiem ciepła jest woda podgrzewana przez grzałki umieszczone pod komorami. W komorze lub komorach zaznaczona jest wyraźna linia, która wskazuje, do jakiego poziomu można wlewać wodę.

Do komór wkładamy, skonfigurowane w odpowiedniej liczbie, pojemniki gastronomiczne GN, których głębokość ograniczona jest głębokością samej komory. Konstrukcja bemarów pozwala na użycie pojemników o max. głębokościach: 150 lub 200mm. Komory mają wielkość dostosowaną do pojemnika GN 1/1.

Pojemnik ten można zastąpić dwoma lub trzema mniejszymi; najczęstsze zastosowanie znajdują układy: 2 pojemniki GN 1/2 lub 3 pojemniki GN 1/3. Możliwe są też inne konfiguracje, np: 2 pojemniki GN 1/3 i 2 pojemniki GN 1/6 - wszystko zależy od potrzeb.

W niektórych pojemnikach występują uchwyty, które znakomicie ułatwiają pracę. Pojemniki GN zakrywamy odpowiednimi pokrywami. Pokrywy mogą być wyposażone w uszczelkę, w specjalne wycięcia na uchwyty lub w wycięcie na chochlę.

Bemary stołowe to samodzielne moduły, dostosowane z reguły do pojemników GN 1/1. Ustawiamy je na stołach lub szafkach ze stali nierdzewnej w pomieszczeniu wydawczym.

Bemary wolnostojące to konstrukcje na nogach o wysokości 850 mm. Dzielimy je na: 2, 3 i 4-komorowe oraz na: sterowane centralnie i sterowane niezależnie. Bemarom wolnostojącym towarzyszą często: szafki grzewcze zabudowane i przelotowe oraz nadstawki grzewcze 1 lub 2-półkowe.

Bemary ze sterowaniem centralnym (wspólny regulator dla wszystkich komór), komory podgrzewane są łącznie, temperaturą o tej samej wartości.

Bemary ze sterowaniem niezależnym (osobny regulator temperatury dla każdej komory), umożliwia uzyskanie właściwej temperatury dla każdej z przechowywanych potraw. Poza tym pozwala na korzystanie, w razie potrzeby, tylko z jednej lub dwóch komór, co wpływa na zmniejszenie zużycia energii.

Bemary jezdne to urządzenia bardziej mobilne, na nogach z gumowymi kołami. Pozwalają na swobodne przemieszczanie się z pomieszczeń kuchennych do "wydawki".

Wózki bemarowe z półką lub ogrzewaną szafką z drzwiami oraz z rozsuwanymi blatami ułatwiającymi wydawanie potraw, umożliwiają transport na większe odległości. Wyposażone są w przewody zasilające, co pozwala na włączenie ich do prądu w dowolnym miejscu.

Bemary do zabudowy są tak skonstruowane, aby można było je wbudować w ciąg wydawczy, stosowany np. w barach szybkiej obsługi.

Podstawowym zadaniem i zaletą tych zbyt rzadko jeszcze stosowanych urządzeń, jest dowolnie długie utrzymywanie we właściwej temperaturze wydawanych potraw. Bemary są proste w obsłudze, nie wymagają żadnych skomplikowanych montaży, a ich zalety mogą okazać się nieocenione w wyposażeniu gastronomii.  

Artykuł opracowany na podstawie ogólnodostępnych źródeł oraz posiadanej wiedzy.
© sklepgastronomiczny.pl 2016